جایگاه محیط زیست در قانون اساسی ایران

قانون اساسی را می توان عالی ترین سند حقوقی یک کشوردانست که مبنای اصلی آن تحقق عدالت است.

این سند حقوقی راهنمایی برای تنظیم قوانین پائین تر است, به نحوی که هیچ یک از این قوانین نباید با آن مغایرت داشته باشند

قانون اساسی  تضمین کننده حقوق یک ملت است و قوای سه گانه را در رعایت این اصول در برابر مردم مسئول می سازد.

اصل پنجاهم قانون اساسی اصلی محیط زیستی است و به همراه دیگر اصل های این قانون در سال 1358 به تصویب شورای نگهبان رسید.

بررسی این اصل و توجه به آن در جایگاه قانون گذاری رسیدن به آرمان ها می شود.

اصل‏ پنجاهم: در جمهوری‏ اسلامی‏، حفاظت‏ محیط زیست‏ كه‏ نسل‏ امروز و نسلهای‏ بعد باید در آن‏ حیات‏ اجتماعی‏ رو به‏ رشدی‏ داشته‏ باشند، وظیفه‏ عمومی‏ تلقی‏ می‏ گردد. از این‏ رو فعالیتهای‏ اقتصادی‏ و غیر آن‏ كه‏ با آلودگی‏ محیط زیست‏ یا تخریب‏ غیر قابل‏ جبران‏ آن‏ ملازمه‏ پیدا كند، ممنوع‏ است‏.